Horseback riding, hospitals and another BBQ; Ireland update

Bedankt voor het bezoeken van mijn blog. Hopelijk heeft zult u veel leesplezier beleven! Graag wil ik u uitnodigen voor mijn nieuwe blog, waar ik mijn leven deel en vertel over de avonturen van het wonen/werken in het buitenland.
Momenteel werk/woon ik in Brighton-engeland, maar u kunt ook lezen over mijn vorige verhalen van mijn tijd als assistant bar manager in Reykjavik-IJsland, en Les Ormes een camping in Frankrijk.
U kunt mijn blog vinden door op deze link te klikken

-----------------------------------------------------------------

THANK YOU FOR VISITING MY BLOG, AND I HOPE YOU WILL ENJOY READING THIS. I ALSO WANT TO INVITE YOU ON MY NEW BLOG WHERE I AM SHARING MY ADVENTURES OF LIVING/WORKING ABROAD!

READ ABOUT MY CURRENT LIFE IN BRIGHTON- ENGLAND, AND PREVIOUS IN REYKJAVIK-ICELAND AND LES ORMES-FRANCE!
YOU CAN FIND MY NEW BLOG HERE

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

haigh!

De afgelopen tijd is er niet veel bijzonders gebeurd, alles ging lekker rustig aan en de 'easterbreak' (paasvakantie) zat eraan te komen.
Dus dacht ik, een nieuwe reden voor een bbq, of een picknick of whatever. Op zoek ging ik, naar een vuurkorf, zodat we lekker op een kleedje in het gras konden genieten van een vuurtje en een borrel. Maar het was niet zo gemakkelijk uitgevoerd, als bedacht. Denk maar niet dat ze hier een vuurkorf hebben! nee, wel hele luxe dure tuin ovens, maar geen simpele vuurkorf.
Een aardige behulpzame vrouw, bij een soort van intratuin hier vlakbij, kon mij niet helpen, maar adviseerde mij om bij een ander tuincentrum te kijken even verderop, of bij een camping winkel geval..
Dus, ik daar heen, lopend, maar dat was niet erg, want het was lekker zonnig!
Eerst naar het tuincentrum, waar ik wederom geen succes had. Toen ging ik naar de andere winkel, en ook dit was een behoorlijke tegenvaller, heel klein en amper dingen in de winkel. Dus ik draaide mij om en liep weer naar buiten, maar in mn ooghoeken zag ik allerlei mensen als een gek in catalogen bladeren, dus toen ik buiten was bedacht ik mij: misschien is het wel een soort van kijkshop.
Ik weer naar binnen, en ja hoor je bladerd door een catalogus, schrijft het nummer op, betaald en wacht totdat iemand het van het magazijn naar je komt brengen.
Maar, natuurlijk, geen vuurkorf. KOM OP! Hoe onmogelijk kan het hier zijn om een nice picknick te organiseren; Geen vuurkorf, GEEN doppinda's, Geen whatever je bij een picknick verwacht!
Maar tóen viel mijn blik op een BBQ van (jawel) 14 euro!
Aangezien onze vorige bbq (georganiseerd door buurmeisje) in de vorm was van: een ijzeren/blikken (wat is dat eigenlijk?) ovenschaal, met een rooster er op en kolen erin (tja eerlijk waar... -.-") dacht ik: voor 14 euro is dit geen overbodige luxe, zeker geizen onze plannen om veel bbq's te gaan organiseren.
Dus, ik die bestellen, in mn hoofd denkend aan hoe ik deze de hele weg mee zou moeten sjouwen, maar daar kwam het:
een doosje van 40 bij 40 cm o.i.d. MOOI!

De bbq 'savonds was een groot succes, mn buurjongen was er ook, en we wisten hem over te halen zijn gitaar te pakken (want Ipig's accu raakt leeg na 2 uur) en we hebben mooi wat losgespeeld de rest van de avond, van amy winehouse 'rehab' naar mumford 'nd sons 'little lion man' en van was improvisatie tot oasis' 'wonderwall'. Fan freaking tastic!
Hopelijk komen er meer van deze avonden :) (foto's op flickr)

De volgende dag was erg exciting, want Mona en ik hadden een afspraak gemaakt bij een paarden iets, waar je 'trecks' (buitenritten) kan maken. Eerst anderhalf uur rijden, want daar is het landschap mooier dan hier dachten we, en toen waren we aangekomen bij een klein huisje met een aantal paarden voor ons. In mn trainingsbroek, een geleende Cap en Chaps klom ik op 'blacky' een mooie zwarte merrie. Een buitenrit van 2 uur stond ons te wachten (wat ik nu trouwens behóórlijk kan merken, geloof mij; ik kan nu amper lopen) Een buitenrit hier is HEEL anders dan een buitenrit in Onstwedde. Geen vlaktes, gallopperen over grintpaadjes, want that's the best you'll get, en stijl de berg omhoog door modderige vlaktes, waar de paarden een paar cm in weg zakken. Maar een fantastisch uitzicht! (zoals je wel kunt zien op de foto's waarschijnlijk.) Mona's foto's komen nog, dus vandaar geen foto van mij en mn Merrie :D maar wel van mona en haar ruin/hengst... weet't niet precies.
even verderop gingen we heel gezellig door een beekje heen lopen, wat weer een hele nieuwe ervaring was! en knap hoor, dat die beesten gewoon overal doorheen strompelen, te bedenken dan mijn pony in onstwedde eigenlijk al bang was om over een brug te lopen...ghehe ^^

en dan liep je voor ongeveer 15 min een richting op, zodat je bij een veld zou komen waar je even zou kunnen galloperen, en vervolgens liep je dus dezelfde weg weer terug.
Ohja, onderweg zijn we nog het meest hilarysche bord ooit tegen gekomen (ik weet zeker dat bepaalde mensen dit ook ERG grappig zullen vinden, en er vast verhaaltjes bij bedenken onder werktijd...) namelijk 'beware of..' jawel; scootmobiels. OP EEN BERG in de middle of nowhere! je zou het maar bedenken...
al met al was het een mooie buitenrit, maar toch prefereer ik de vlaktes van onstwedde en het 'maaipad' langs het kanaal in terwupping.

Ik dacht trouwens slim te zijn, en heb mijn samsung telefoon (die ik hier gekocht heb) in zon superdeboer tasje gedaan, je weet wel zo'n sleutelhanger dinges voor kleingeld' en deze heb ik aan mijn camera tas vast gemaakt.
1 tip: don't try this at home. Dat hengseltje is waarschijnlijk gebroken ofzo tijdens draf of gallop, en nu ben ik dus mijn telefoon en ned. sim kaart kwijt. Ik was erg gestrest want ik dacht dat het mijn abonnement simkaart was, maar gisteren laat was ik tot de ontdekking gekomen dat het gelukkig mijn reserve prepay nummer was; geen probleem dus, alleen een 10 euro telefoon kwijt een een prepay kaartje.. vjiew..

toen we terug waren gekomen stapte ik van mn paard af, en Mona deed ook een poging, maar terwijl ze landde, viel ze ofzo, (ik zag het niet) maar kwam ze ongelukkig terecht en had ze heeeel veel pijn in dr pols.
Goed, beetje jammer om zo weg te gaan maar bedankt, en ciao!
Onderweg zijn we gestopt bij het eerste de beste lokale supermarkt, voor een zak bevroren mais, om haar pols mee te koelen, en hebben we gevraagd naar een dokter. 5 km verderop was er dan een dorpje, met een dokter die nog 'open' was, dus daar waren we maar naar binnen gelopen.
En ja hoor: na een kort gesprek is het dus waar we bang voor waren: haar pols is gebroken.

op naar het ziekenhuis in Limerick, maar we hadden beiden geen idee waar dat was, dus maar gevraagd. We gingen naar st. Johns hospitle, maar hier kregen we te horen: nee je moet naar het ander ziekenhuis. Tis dat het al 6 uur geweest is, anders konden wij je wel helpen.
oh dus -.-"

Toen kwamen we bij het meest vreemde ziekenhuis ooit. het zag er oud uit en niet erg verzorgd. maar goed, wij naar binnen, verhaal doen en we moesten even wachten.
Mona werd al gauw geroepen, (20 minuten ofzo) toen ze naar binnen mocht. Hier kreeg ze te horen wat het plan was:
Een uur wachten, dan röntgen, dan weer wachten (zodat ze konden beslissen wat er moest gebeuren; spalk of gips) en dan dus behandelen.
we hebben hEEEEEEL lang gewacht, ik geloof wel 3 uur ofzo, totdat ze maar weer naar binnen ging (ga gevraagd te hebben) en toen kwam ze naar buiten om mij te vertellen wat eht plan was:
tja het is erger dan ze dachten, ze moeten het bot weer goed trekken (want het is een gekartelde breuk zeg maar) en dan leggen ze er gips op. Al met al zou dit weer 3 à 4 uur moeten duren. (WTF!)
aangezien ik geen fan ben van ziekenhuizen, naalden en al helemaal niet van die kamer waar mona de hele tijd in moest (hier kwam de ambulance zeg maar telkens iedereen 'lossen') besloten we dat ik naar huis ging, ik heb dominyka opgehaald, en toen ben ik weer terug gegaan. Gelukkig was Mona al bijna klaar en ongeveer 3 kwartier later konden we weg. (half 1 snachts, en we waren daar om 7 uur... -.-")
Gelukkig, want al die mensen die daar bij 'spoed' naar binnen komen lopen, werd ik op het eind gewoon misselijk van.. :s en ook gewoon kindjes met wonden, die daar UREN meoten wachten, gewoon sneu... Mona had bijna geopereerd moeten worden, maar gelukkig: dit is niet het geval; maar 6 weken gips. Haar linker arm is gebroken, dus tentamens schrijven is nog te doen!

nu is het 2 weken vrij om te studeren (en volgende week is karaoke finale!!) en dan geht's loss!
en ver een maand gaan we alweer op de terugreis, Ierland frankrijk, (parijs en versaillers) en dan Belgie: 2 uurtjes brussel, en dan HOME.
Tot over een maandje dus :) (ik blijf nog wel schrijven hoor...)
Vanavond eerst een borrel.

Slainté!